Dit is nog maar het begin, mazal mazal…

Video – Invaller Achraf Hakimi levert assist tegen Numancia
vrijdag, 5 januari 2018, 0:37
Video – Zouhair Feddal scoort tegen Sevilla FC
zaterdag, 6 januari 2018, 21:32
Bekijk alles

Door Abdelbaki Chaara

‘Héé-Hóó Mabrouk 3alina. Hadi l’bidaya, mazal mazal’ (vrij vertaald: héé-hóó, de felicitaties zijn voor ons. Dit is nog maar het begin, wacht maar). Terwijl het gejuich en gezang nog ergens in onze oren suizen, is het nu de tijd voor focus. Focus op het aankomende Wereldkampioenschap Voetbal 2018 in Rusland. Pff, wat focus?!? Voor het eerst in 20 jaar naar het WK, heeeeey maaaa-maaaa miaaa! Nee, nu even serieus…

Het is leuk dat we ons hebben gekwalificeerd en daar mogen we ook zeker trots op zijn. Want als je ziet dat landen als Italië, Ivoorkust, Chili en Nederland zich niet hebben geplaatst, is het een prestatie van formaat van onze Atlas Leeuwen. Maar als we straks na drie wedstrijden afgaan als een gieter en met de staart tussen de benen naar huis gaan, dan is het echt geen hey mama mia, maar meer aayee yemmaaa!

Het WK van 1998 was het laatste wereldkampioenschap waar Marokko aan deelnam. Na een gelijkspel, nederlaag en overwinning was de groepsfase het eindstation. Maar ondanks een vroege uitschakeling werden de Marokkaanse spelers destijds als helden onthaald. Zelfs jaren na dato praat men nog over spelers als Nouredine Naybet, Mustapha Hadji en Salahedinne Basser. Ligt dit nou alleen aan het feit dat Marokko zich destijds had gekwalificeerd voor dat WK of lag het ook aan het vertoonde spel?

Omdat Marokko zich na dat WK niet meer had gekwalificeerd is het natuurlijk makkelijk om te zeggen dat het alleen aan de kwalificatie lag. Maar het is veel meer dan dat. Marokko zat in een poule met de destijds regerend wereldkampioen Brazilië, Noorwegen en Schotland. Tegen Brazilië verloor Marokko weliswaar kansloos met 3-0, maar tegen Noorwegen (2-2) en Schotland (3-0 winst) liet Marokko zien dat het een waardige deelnemer was. Marokko was zelfs voor een paar minuten achtste finalist, doordat het zelf met 3-0 won van Schotland en het bij Brazilië-Noorwegen nog 1-1 stond. Het was uiteindelijk te mooi om waar te zijn, want Noorwegen kreeg in de laatste minuut een dubieuze strafschop mee en benutte deze kans ook; 2-1 voor Noorwegen. Marokko kon naar huis.

Op het aankomende WK is Marokko ingedeeld in de poule des doods met Spanje, Portugal en Iran. Iran is op 15 juni de eerste tegenstander op het WK. Op papier het minst sterke land, maar wel een ervaren en geduchte tegenstander. In de tweede wedstrijd neemt Marokko het op tegen regerend Europees kampioen Portugal met niemand minder dan Cristiano Ronaldo in de gelederen. En als dat nog niet genoeg was, speelt Marokko de laatste groepswedstrijd tegen Spanje. Spanje dat in 2008 en 2012 Europees Kampioen werd…. en tussendoor ook nog even Wereldkampioen werd in 2010. Iniesta, Silva, Fabregas, Ramos, Pique, De Gea, Alba, Carvajal, Isco….. en zo kunnen we nog een aantal alinea’s doorgaan.

Maar ondanks de loodzware loting is er geen reden voor stress. Met spelers als Benatia, Hakimi, Ziyech en El Ahmadi kunnen we ook met onze borst vooruit uitkijken naar het WK. Individueel hebben we wellicht niet zoveel kwaliteit als Spanje en Portugal, maar in de kwalificatiewedstrijden tegen Gabon en Ivoorkust hebben we laten zien dat we over een echt team beschikken. Een hecht collectief dat voor elkaar door het vuur gaat. Voor het eerst sinds hele lange tijd kunnen we met trots zeggen dat het Marokkaanse elftal haar bijnaam waard is: De Leeuwen van de Atlas!